1-Bahçe köyü, her zaman olduğu gibi şen şakraktı. ; Kuşlar neşe içinde cıvıldıyor, kurbağalar, “ku vak vak vak” diyerek onlara eşlik ediyordu. ; Çocuklar oyun oynamak için köyün beş yüz metre ilerisindeki meydana doğru yürüdüler 2-Hz. ; Ebubekir, hafifçe irkilip başını kaldırınca, adamın hüzünlü yüzüyle karşılaştı. ; Ona daha dikkatli bir şekilde baktı. ; Rüyadan uyanmış gibi silkildi. ; 3-Hava oldukça sıcak ve bunaltıcıydı. ; Kısa süren bir suskunluktan sonra: -Yol arkadaşın kim? -Yol arkadaşım sensin. ; Hz. ; Ebubekir’in göz kapakları yavaş yavaş nemlenmeye başladı. ; 4-Bir gece vaktiydi. ; Her yer karanlık, sokaklar boş ve sessizdi. ; Bu karanlık geceyi aydınlatan tek bir şey vardı o da gökteki yıldızlardı. ; Bu soğuk gecede Hz. ; Abbas yatağın içinde bir o yana bir bu yana yuvarlandı durdu. ; 5-Hz. ; Ömer hayretler içinde sordu: “Ey anne! Bu ne hal, yavrular niye ağlıyor?” Zavallı kadın derin bir ağ çekerek: “Yavrularım iki günden beri açtırlar. ; Pişirecek hiçbir şeyim yok. ; 6-Arkasından Hz. ; Abbas da yürüdü. ; Yol boyunca ağzından tek kelime çıkmadı. ; Doğruca devlet hazinesine vardılar. ; Halife, bir un çuvalı seçerek bir yana koydu. ; Hz. ; Abbas’ın eline ise bir yağ kabı tutuşturdu. ; 7-Sevgili Peygamberimiz(sav) hayatta iken Hz. ; Osman’ın ilerde sıkıntı yaşayacağını söylemişti. ; Hz. ; Osman bu sözleri dün gibi hatırlıyordu. ; Bu sözler aklına gelince gözyaşlarını tutamıyordu. ; 8-Vakit epey ilerlemiş iftar vaktiydi. ; Yemeğe oturdu. ; Kendisine su verilmesini istedi. ; Su istediği kişi başını önüne eğerek: “Asiler suyu da kesmişler. ; Bu acı sudan başka bir şey yok” dedi. ; 9-Sevgili Peygamberimiz, “Otur” cevabını verdi. ; Amr, üç kez aynı şeyi tekrarladı. ; Üçünde de Hz. ; Ali , “Ben çıkayım” dedi. ; 10-. ; Madem bu yaşta namaz kılmaya başlamışlar onlara yardımcı olmak en güzel şeydi. ; İki kardeş başladılar abdest almaya. ; Bu sırada yaşlı adam da büyük bir dikkatle onları izliyordu.;
