"Yusuf, kendini de bu muazzam ve yekpare geceye yapışık sandı ve korkuyla ürperdi; Islak ellerini yüzünde dolaştırdı; Kirpiklerinden yanaklarına yağmur suları süzülüyordu; Yaptığı hareketler ona hiçbir yere bağlı olmadığının şuurunu verdi; Hatta yavaş yavaş etrafından ne kadar ayrı olduğunu, ne kadar uzak olduğunu hissetmeye başladı; Bir an, içinde deminkinin tamamıyla aksi olan bir yalnızlık duygusuyla sarsıldı; "Kuyucaklı Yusuf, benim meskenim dağlardır diyen bir şairin unutulmaz romanı…;
